Over moeilijk gedrag, onderzoeken en diagnoses binnen ons gezin.

dinsdag 22 januari 2013

Afscheid en intake

Inmiddels zijn we druk met afronden en intaken.
Boddaert stopt bijna.
Afgelopen vrijdag de gesprekken met de mentor over de thuisbegeleiding afgerond, geevalueerd.
Ik vond het allemaal wel best. Net voor die tijd had ik namelijk een intakegesprek gehad, waardoor je weet dat je weer verder kan.

Toen we met Stijn bij Boddaert kwamen, was mijn eerste hulpvraag: zorg ervoor dat er hulp is ná Boddaert. Dat ik dan niet weer in een gat val, waardoor ik niet weet waar ik heen moet met dringende vragen.

Zoals vorig jaar januari, toen de jongens zo ontzettend tegen elkaar waren: Jesse was doodsbang voor Stijn, Stijn overheersde alles. Boddaert noemde toen een naam van een organisatie maar is er nooit mee aan de slag gegaan. Ergens wordt er toch van je verwacht daat je als moeder zelf die stappen neemt. Dus dat heb ik gedaan.

De site van die organisatie beviel me. Vooral het feit dat ze begeleiden tot in de volwassenheid. Zou dit nu eindelijk de laatste begeleiding zijn???  De mailtjes waren informatief, niet zakelijk, maar gewoon gezellig. Hiermee wil ik het wel proberen, dacht ik.

Nu die intake achter de rug is, is het goed. De klik was er!!
Woensdagmiddag komen ze al voor een eerste kennismaking met Stijn en Jesse.
Het is overigens vooral een hulpvraag van (mij en) Jesse: "Als er iemand is die ons helpt, zo zegt hij, kunnen we samen spelen." Want eigenlijk wil Jesse niet meer. Hij werkt elke dag aan zijn dagtaak voor Stijn, maar er zit niet veel enthousiasme in. "Vooruit dan maar." Broertjes hoeven niet per sé samen te spelen en vaak gaat dat spelen wel vanzelf. Of het gaat vanzelf niet. Stijn echter eist dat Jesse speelt. Wat moet hij anders? Alleen spelen kan hij alleen op Boddaert :-(...
Zo heeft hij woensdagmiddag de hele middag gezeten. Zitten wachten. Op Jesse, die er een keertje niet was. Zo vermoeiend. En dan gewoon niets, maar dan ook helemaal niets anders willen doen, ook niet met mij of met een ander...
Ik kijk uit naar morgen, dat begrijp je wel. Nu maar hopen dat de klik met de jongens er net zo is, als tussen begeleider en mij. Zou dat even mooi zijn! Want daar staat of valt het mee... Spannend!!!

2 opmerkingen:

  1. Hoe is het gegaan? O, moeilijk hè? H. hier is juist het liefst alleen en speelt liever niet met iemand anders. of het moet onder zijn niveau zijn ... dan wel.

    BeantwoordenVerwijderen