Vakantie voorbij en oproep tot petitie tekenen. Doe je mee??

De vakantie issss........ voorbij!
Jammer? Blij? Maakt niets uit, het is gewoon zo.

Het was hier redelijk goed te doen, mede dankzij het feit dat Jesse veel logeren was.
Daardoor hielden we het met elkaar vol. Ook Stijn was twee dagen in de week in het logeerhuis.
Zodoende zagen de jongens elkaar niet zo veel en hielden ze de weekenden met elkaar uit, al was zondags de pap vaak al weer op. Naar mate de vakantie vorderde, liep de spanning op en dat konden we merken. Vooral de laatste weekenden het was echt afzien.
Jesse wilde steeds meer rust, steeds meer met rust gelaten worden en kroop steeds verder in z'n eigen wereldje. Stijn werd steeds agressiever en vooral Jesse was daarvan de dupe.
Stijn wilde uiteraard ook steeds meer de dingen zien gebeuren zoals hij wilde. Op deze manier houdt hij zekerheid en controle over de gang van zaken, terwijl de stress over school wortel schoot. Maar ja, die school heeft hij niet in de hand, dus dan thuis maar...

Jesse kruipt weg als Stijn hem dwingt te spelen. Soms gebeurd dat als wij het niet horen/weten. Meestal merken we het wel en kappen we het meteen af.  De stress die dat voor Jesse opgeleverde was meer als voor het gaan naar een nieuwe school. Jesse is weer een heel eind terug bij af, wat betreft het opkomen voor zichzelf en het nee zeggen tegen zijn broertje.
En ja, nu de school begonnen is, is de stress heus niet direct weg. Eerst moeten ze zich allebei weer veilig weten op de school en in de klas, voor ze weer ontspannen zijn thuis. Stijn heeft daar altijd langere tijd voor nodig, dus het zal nog wel even kiezen op elkaar zijn.

Bovenstaande heeft tot gevolg dat wij als gezin niet zonder hulp kunnen. We zijn dan ook niet blij met de ontwikkelingen van de regering, al begrijp ik dat er bezuinigd moet worden. Jammer dat ze dat doen op de meest zwakken van de maatschappij. Het zal zo vervelend zijn als over een jaar of tien de instellingen bomvol zitten met overprikkelde kinderen en overbelaste ouders...
Daarom wil ik jullie vragen een petitie te tekenen tegen de beslissingen die de overheid wil nemen.
Je vindt de beslissingen en de mogelijkheid om te tekenen hier:

 Toelichting:

Per 1 jan 2015 komt er een nieuwe wet voor de jeugdzorg.

Alle zorg voor kinderen en jongeren wordt ondergebracht bij de gemeente, dus ook de zorg voor kinder- en jeugd psychiatrie.

-Waarom wordt er onderscheid gemaakt tussen lichamelijke en psychiatrische problemen?

Als een kind een been breekt, is zorg vanzelfsprekend en is er geen gemeenteambtenaar die daar over beslist.
-Er kunnen ook verschillen ontstaan tussen gemeenten. Hebben ‘rijke’ gemeenten meer geld (over) voor kinderen met psychiatrische problemen?
-Hoe groot is het risico op vertraging van zorg?
Lees meer op de site: www.petitiejeugdggz.nl
 Alvast bedankt!!!!

Lang leve de PGB en blogpauze

De vakantie is begonnen. We wonen een beetje in het midden van het land, dus...
Direct mooi weer, wat willen we nog meer?
Nou-ou, ik weet wel wat: gezellige kinderen die genieten van de vrije tijd misschien?

Het is vooral voor Stijn weer erg wennen.
Na een tweetal intensieve weken waarin ze toeleefden naar een afscheid, zijn de lontjes heel erg kort.
Jesse nam afscheid van groep 8, Stijn van zijn juf. Dat klinkt natuurlijk logisch, maar het is absoluut niet makkelijk voor hem. Afscheid nemen is ontzettend pittig. De bewoording alleen al valt zo zwaar, en hij neemt het zo serieus: "ik zie haar nooit meer".

Momenteel kunnen de jongens elkaar niet zíen of ze beginnen al boos te worden. Erg intensief dus, vooral voor henzelf. Doodmoe zijn ze er van, samen met al die spanning. En ja, als dit zo doorgaat duren zes weken lang... Ook voor mama.
Gelukkig is er het logeerhuis. Ik zou niet weten wat ik zonder moet. Je zou me na die zes weken kunnen opbergen denk ik zomaar. Nu kunnen we uitkijken naar een rustige week volgende week, omdat Jesse dan in het logeerhuis is. De weken daarna zijn ze daar om de beurt zo'n beetje. Alleen in de weekenden zijn ze samen thuis. En daardoor houd ik het uit. lang leve de PGB!!! (???)
Voor thuis geldt sinds gisteren de radicale regel: niet meer bij elkaar in de buurt. Liefst niet meer bij elkaar in één ruimte. Negeer elkaar en laat elkaar met rust.
Eigenlijk heb ik alleen het eerste gezegd. Dat is de belangrijkste. Eerst maar eens uitrusten en dan maar zien of we het iets terug kunnen draaien naar hoe het was. Dat was: af en toe bij elkaar in de buurt, alleen als jullie dat samen willen. Maar voorlopig wil ik daar nog niet aan denken!

Zes weken blogpauze, dat hoort er een beetje bij hè, in de zomervakantie. Wie weet spiek ik af en toe of schrijf ik toch een berichtje, maar ga er maar niet van uit.
Allemaal fijne  vakantie!!!

PS Ze hadden hier alle vier een prachtig rapport. Dat is iets om dankbaar voor te zijn, vind je niet?

En we doen.... Monopoly!

Dat ik lang weg was geweest wist ik wel. Het goede nieuws stond dus lekker een poos vooraan! Maar het is langer dan ik dacht: van 17 mei tot nu...

Hoe het komt? Druk...veel rusten ook en ja, rust nemen kost tijd :-(.
En wat denk je van de nieuwe hobby van de jongens: monopoly.
Alsjeblieft. Ga er maar aan staan.
Elke dag: "Mam, zullen we een spelletje doen?"
De eerste keer zei ik nog, een beetje laconiek: "Ja hoor, is goed."
Komt Jesse aanlopen met dit megaspel!
Inmiddels, door schade en schande ervaring wijs geworden, zeg ik: "een kort spel".
Maar nee, zo flexibel is het niet.
Nieuwe regel dus hier in huis:
Maximaal 1 keer per dag 1 uur monopoly.
Want ja, eerlijk is eerlijk, minder dan een uur is de moeite niet.

Stijn neemt het over. Tuurlijk neemt Stijn het over!
Met hem besloot ik, eenmalig: we verdelen vast de straten en ieder heeft vast twee huisjes.
Haha, was ik met een kwartier blut!
Dus, mochten jullie nog een kort tijdverdrijf willen? Tada!!!!

Stijn is inmiddels aan het knutselen aan een eigen monopoly. Het is klaar, hoor ik nu.
"Kom je, ma?" Nou, ik ben benieuwd.
Het leven met onze kinderen staat steeds weer voor verrassingen. En ach, daar geniet ik maar van!